El satélite es la alternativa para el Internet rural · ELPAÍS.com.

En 2007, durante un congreso de periodismo, la ex vicepresidenta del Gobierno María Teresa Fernández de la Vega aseguró que pronto la mayoría de las zonas rurales tendrían acceso a Internet de banda ancha. La promesa todavía no se ha cumplido -sobre todo en el interior del país-, pese a que los Gobiernos regionales anuncian mejoras tecnológicas año tras año, que nunca llegan.

Xa hai un tempo que lin esta noticia, e case todos os días me apetece comentar algo no blog sobre a situación de internet naqueles sitios onde NON é cidade. É certo que a meirande parte da poboación vive en grandes núcleos de poboación, pero non por iso os habitantes do rural se van a ter que sentir discriminados. Máis do que están, quero dicir.
A Galicia das dúas velicidades en canto á calidade de vida é máis que evidente, pero non vou a entrar nese tema hoxe.
Hoxe quería falar de Internet. No rural. Aínda que ás veces non o crea(n), Existe.

Vivo nunha aldea de 30 veciños, no sur de Ourense, alí onde, dependendo do aire, se colle mellor cobertura portuguesa ca española no móbil.
Traballo dende casa, nese pobo, neste neg(ocio) que lle chaman Internét. A meus pais cústalles comprender que é o que fago (como lle explicaríades a un señor maior que demo é un community manager?).
Así que entenderedes que preciso Internet. Tanto, que un día sen rede é un día perdido.

As opcións que tiña cando cheguei aquí eran:

  • Liña telefónica de 56kbps (ou liña RDSI á mesma velocidade)
  • Internet Rural de Telefónica ou o timo dos 46€ mensuais (39+ive) por 256kb de velocidade
  • Iberbanda e a rede wimax (que acaban de instalar fai un par de meses. Teño probado a do Concello de Castrelo do Val e non vai moi fina. Nin estable)
  • E miña salvación (visto o panorama), o 3G de @vodafone_es, que sen ser unha marabilla, equivale a unha liña de mega e medio.

Dubido que R chegue á miña aldea, e moito máis que a monopolizadora Telefónica se digne en ofertar ADSL (que pode, segundo os parámetros da conexión, pero non quere), e dubido que ningunha administración faga algo por zanxar esta fenda dixital.

Este post tampouco cambiará nada, pero alomenos quería poñer de manifesto que, nunha aldea da Galicia profunda, tamén hai Internet, e que se pode vivir del, pero que non é suficiente.

Non fan falla regalar portátiles, nin darlle cartos a esgalla a Telefónica para que se invente unha campaña rimbombante e todo quede coma estaba, nin prometer ano tras ano que se solucionará o desfase tecnolóxico do rural con respecto da cidade.

Pero non estaría demais un programa de alfabetización dixital, de educación tecnolóxica. Porque se moitos máis souberan manexar un ordenador, xa seríamos máis os que demandásemos, a berros, que se nos trate como a iguais, ou, polo menos, como cidadáns de segunda (porque nin eso somos).

Porque no rural, non so hai vacas. De feito, destas últimas, poucas quedan.